Geschiedenis van de mobiele telecommunicatie

In de mobiele telecommunicatie is momenteel 4G de standaard. Dit is echter niet altijd het geval geweest.

4G staat voor 4e generatie en is de opvolger van de 3e generatie (3G) wat weer de opvolger was van 2G. Met elke generatie vinden significatie technische wijzigingen plaats om te kunnen voldoen aan de eisen van dat moment. 2G bijvoorbeeld was voornamelijk bedoelt om gesprekken te kunnen voeren en korte berichten te kunnen versturen (sms en mms). 3G kon nadrukkelijk meer dataverkeer verwerken en was ontworpen om mobiel ook internet te kunnen gebruiken. 

De aanduiding van Generatie slaat niet per se op een uitgebreide standaard van technische specificaties, het begint vooral met afspraken over een aantal eisen die aan het netwerk worden gesteld om het label zoveelste Generatie telecomnetwerk te mogen dragen. De eisen voor 4G bijvoorbeeld liggen bij de 100 megabits per seconde. Die snelheid was en is een enorme opgave voor telecomproviders om te halen, vaak is er een langdurige door ontwikkelperiode nodig tussen de verschillende generaties. LTE-4G (Long Term Evolution) is de naam die netwerkbeheerders hun netwerk mogen geven als ze significante netwerkverbeteringen hebben doorgevoerd op hun 3G netwerk maar wellicht nog niet de pieksnelheid van 100Mbps halen. Deze progressie naar de volgende generatie zal ook tussen 4G en 5G plaats vinden.